Wycena przedsiębiorstwa metodą DCF (Discounted Cash Flow) należy do podstawowych metod dochodowych stosowanych przy wycenie przedsiębiorstw. Jej istotą jest określenie wartości na podstawie prognozowanych, przyszłych wolnych przepływów pieniężnych, zdyskontowanych do wartości bieżącej przy użyciu odpowiedniej stopy dyskontowej.
DCF wykorzystuje się w procesach sprzedaży przedsiębiorstw, transakcjach M&A, analizach inwestycyjnych, wycenach na potrzeby funduszy private equity oraz w bankowości inwestycyjnej. Jest to metoda wymagająca, silnie zależna od jakości danych wejściowych i przyjętych założeń. W artykule opisujemy, na czym polega wycena przedsiębiorstwa metodą DCF – zapraszamy do lektury.
Na czym polega wycena przedsiębiorstwa metodą DCF?
Wycena metodą DCF polega na oszacowaniu wartości przedsiębiorstwa na podstawie prognozy przyszłych wolnych przepływów pieniężnych (Free Cash Flow, FCF), które przedsiębiorstwo jest w stanie generować, które następnie podlegają dyskontowaniu do wartości bieżącej. Dyskontowanie uwzględnia wartość pieniądza w czasie oraz ryzyko związane z prowadzeniem działalności.
Omawiana metoda opiera się na założeniu, że inwestor nabywa prawo do przyszłych strumieni pieniężnych. Oznacza to, że nawet przedsiębiorstwo posiadające znaczny majątek trwały, ale niegenerujący stabilnych, wysokich przepływów pieniężnych, może mieć ograniczoną wartość w ujęciu DCF. Wartość przedsiębiorstwa w modelu DCF jest sumą dwóch elementów:
-
zdyskontowanych wolnych przepływów pieniężnych w okresie tzw. szczegółowej prognozy najczęściej obejmującym od 5 do 10 lat,
-
wartości rezydualnej odzwierciedlającej wartość firmy po zakończeniu tzw. okresu szczegółowej prognozy.
Wartość rezydualna może odpowiadać nawet za kilkadziesiąt procent wartości uzyskanej z wyceny. Metoda DCF wymaga spójności pomiędzy prognozami operacyjnymi, strukturą finansowania oraz stopą dyskontową. Każde założenie musi być logicznie uzasadnione i powiązane z realnymi możliwościami operacyjnymi przedsiębiorstwa (w tym. np. czynnymi umowami) oraz warunkami rynkowymi. Brak tej spójności prowadzi do wyników, które mogą sprawiać wrażenie precyzyjnych, ale nie są faktycznie wiarygodne ani poprawne analitycznie. Jeśli interesuje Cię wycena przedsiębiorstw w Warszawie bądź okolicach, możesz zapoznać się z ofertą Agnieszka Wójcik Doradztwo Gospodarcze: https://www.wojcikdoradztwo.pl/pl/oferta/wycena-przedsiebiorstw-firm-spolek.
Istotne elementy wyceny przedsiębiorstwa metodą DCF
Wycena przedsiębiorstwa metodą DCF składa się z kilku powiązanych ze sobą elementów, z których każdy ma wpływ na końcowy wynik. Błędy lub nadmierne uproszczenia na którymkolwiek etapie prowadzą do zniekształceń wartości.
Prognozy finansowe
Prognozy finansowe stanowią najważniejszy i jednocześnie najbardziej wrażliwy element modelu DCF. Ich celem jest oszacowanie przyszłych wolnych przepływów pieniężnych generowanych przez przedsiębiorstwo. Prognozy powinny być oparte na realistycznych założeniach operacyjnych i rynkowych, a nie na oczekiwaniach właścicieli. Prognozy w szczególności obejmują:
-
prognozę przychodów oraz dynamiki ich wzrostu,
-
poziom marż operacyjnych i ich stabilność w czasie,
-
planowane nakłady inwestycyjne (CAPEX),
-
zmiany w kapitale obrotowym netto,
-
obciążenia podatkowe.
W praktyce prognoza powinna przyjąć kształt sprawozdania finansowego pro forma dla całego okresu szczegółowej prognozy, a sprawozdanie takie powinno zawierać co najmniej bilans, rachunek zysków i strat oraz rachunek przepływów pieniężnych.
Metoda DCF jest wyjątkowo wrażliwa na jakość prognoz. Nawet niewielkie przeszacowanie tempa wzrostu przychodów lub niedoszacowanie CAPEX może istotnie zawyżyć wartość przedsiębiorstwa. Z tego powodu każda prognozowana pozycja powinna mieć uzasadnienie w danych historycznych, planach strategicznych oraz analizie rynku, a także w bieżącej sytuacji przedsiębiorstwa (np. czynne umowy, portfel klientów). Bezwzględnie należy też pamiętać o wymogu normalizacji przepływów na koniec okresu szczegółowej prognozy, gdyż bez normalizacji przepływów nie jest możliwe prawidłowe wyznaczenie wartości rezydualnej.
Stopa dyskontowa (WACC)
Stopa dyskontowa w metodzie DCF najczęściej przyjmuje postać średniego ważonego kosztu kapitału (WACC). Parametr ten odzwierciedla oczekiwaną stopę zwrotu inwestorów finansujących przedsiębiorstwo, uwzględniając zarówno kapitał własny, jak i dług. WACC oblicza się jako średnią ważoną udziałami w strukturze finansowania ogółem: kosztu kapitału własnego i kosztu kapitału obcego, przy czym należy uwzględnić w procesie obliczeń wpływ stopy podatkowej.
Nawet niewielka zmiana stopy dyskontowej, wpływa (niekiedy istotnie) na wynik finalnej wyceny.
Wartość rezydualna
Wartość rezydualna określa wartość przedsiębiorstwa po zakończeniu okresu szczegółowej prognozy. W literaturze wskazuje się nawet kilkadziesiąt możliwych do zastosowania modeli szacowania wartości rezydualnej, a wybór metody zależy od prognozowanej sytuacji przedsiębiorstwa po zakończeniu okresu szczegółowej prognozy. Ze względu na swój udział w całkowitej wartości przedsiębiorstwa wartość rezydualna może niekiedy nawet bardzo istotnie wpłynąć na wynik wyceny. Dlatego też wartość rezydualną można obliczać tylko i wyłącznie na podstawie prawidłowo znormalizowanych przepływów.
Wycena przedsiębiorstwa metodą DCF jest narzędziem analitycznym służącym do oszacowania wartości ekonomicznej firmy na podstawie jej zdolności do generowania przyszłych przepływów pieniężnych. DCF daje wiarygodne wyniki, gdy opiera się na realistycznych prognozach, prawidłowo dobranej stopie dyskontowej oraz racjonalnych założeniach dotyczących wartości rezydualnej, a także gdy została sporządzona przy zachowaniu prawidłowej metodyki. W przeciwnym razie model staje się matematycznie poprawny, lecz ekonomicznie nieadekwatny.
Artykuł sponsorowany
