W 2026 roku funkcja sołtysa nadal jest formalnie społeczna – zamiast etatowej pensji przysługuje mu dieta od ok. 200 do nawet 2000–2500 zł miesięcznie oraz prowizja 2–6% od pobranych podatków, a po zakończeniu aktywności może dojść dodatek emerytalny z KRUS. Zarobki zależą głównie od uchwały rady gminy, wielkości sołectwa i zamożności samorządu, dlatego w sąsiednich wsiach różnice sięgają kilkuset złotych. Jeśli chcesz wiedzieć, jakie są realne stawki, jakie dodatki przysługują i jakie obowiązki wiążą się z tym urzędem, przeczytaj dalszą część artykułu.
Kim jest sołtys i jaką pełni funkcję w 2026 roku?
Od 1990 roku – na mocy ustawy o samorządzie gminnym z 8 marca 1990 r. – wiejski lider jest organem wykonawczym sołectwa, czyli jednostki pomocniczej gminy. To osoba wybierana przez stałych mieszkańców na 4‑letnią kadencję, działająca wspólnie z radą sołecką. Nie jest pracownikiem urzędu gminy, nie ma etatu ani gwarantowanej płacy minimalnej, a jego rola mocno łączy administrację z życiem społecznym.
Najnowsze dane Głównego Urzędu Statystycznego pokazują, że pod koniec 2023 roku działało w Polsce ponad 40 tysięcy osób na tym stanowisku, w tym ok. 18 tys. kobiet i 22,3 tys. mężczyzn. Najwięcej takich liderów pracuje w województwie mazowieckim – ponad 7,3 tys. z nich obsługuje tam rozległą i mocno zróżnicowaną wieś.
Formalnie to funkcja społeczna – brak umowy o pracę, brak urlopu i sztywnych godzin, ale stały kontakt z mieszkańcami i gminą przez całą dobę.
W 2024–2026 rola tej osoby w gminach wiejskich i miejsko‑wiejskich pozostaje podobna: to lokalny lider, łącznik między wójtem czy burmistrzem a mieszkańcami, a często także mediator w sąsiedzkich konfliktach.
Jakie obowiązki ma sołtys na co dzień?
Zakres zadań szczegółowo opisuje statut danego sołectwa, uchwalany przez radę gminy. W praktyce na jednej osobie skupia się kilka ról – organizatora, informatora i inkasenta podatków. W 2026 roku typowe obowiązki obejmują przede wszystkim bieżące funkcjonowanie wsi i kontakty z urzędem.
Najważniejsze zadania w sołectwie
Jeśli zastanawiasz się, czego mieszkańcy realnie wymagają, lista jest długa. Do podstawowych czynności, które pojawiają się w większości statutów, należą:
- organizowanie i prowadzenie zebrań wiejskich oraz przedstawianie na nich planu wydatków sołectwa,
- reprezentowanie interesów mieszkańców przed wójtem, burmistrzem i radą gminy,
- realizacja uchwał zebrania wiejskiego i dbałość o mienie sołeckie (świetlica, plac zabaw, drogi dojazdowe),
- inicjowanie inwestycji – remontów dróg, budynków, oświetlenia czy kanalizacji.
Istotną częścią pracy jest też komunikacja: rozwieszanie ogłoszeń, przekazywanie informacji od weterynarza, gminy czy instytucji państwowych oraz zgłaszanie awarii. Podczas silnych wiatrów, lokalnych podtopień czy awarii prądu to właśnie on często zbiera zgłoszenia i pośredniczy w kontakcie z urzędem.
Pobór podatków i inkaso
W wielu gminach rada powierza wiejskiemu liderowi także pobór podatków lokalnych. Chodzi m.in. o daninę rolną, leśną, podatek od nieruchomości oraz opłatę za wywóz odpadów. Za tę czynność przysługuje prowizja od zebranego podatku, zwykle na poziomie 2–6% łącznej kwoty. Przy większym sołectwie jest to zauważalne uzupełnienie diety, choć trudno zbudować na tym pełne utrzymanie.
Inkasowa prowizja 2–6% od zebranych podatków to jedyny element wynagrodzenia, który bezpośrednio zależy od aktywności i skuteczności w kontakcie z mieszkańcami.
Kto może zostać sołtysem?
Prawo kandydowania określa prawo wybieralności na sołtysa. Kandydat musi mieć:
- obywatelstwo polskie lub innego kraju Unii Europejskiej,
- ukończone 18 lat najpóźniej w dniu głosowania,
- stałe zamieszkanie w sołectwie, w którym ubiega się o funkcję.
Większość statutów dodaje jeszcze wymóg niekaralności, zwłaszcza za przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów czy mieniu publicznemu. O wyborze decyduje zebranie wiejskie, a kadencja – podobnie jak w przypadku rady sołeckiej – trwa 4 lata. Prawo nie ogranicza liczby kadencji, stąd na wsi wciąż spotyka się osoby, które pełnią ten urząd nawet kilkanaście lat.
Ile zarabia sołtys w 2026 roku?
Wynagrodzenie ma dwa filary: dietę finansowaną z budżetu gminy oraz prowizję z tytułu inkaso podatków lokalnych. Różnice między samorządami są bardzo duże, ponieważ wysokość świadczeń określa każdorazowo uchwała rady gminy o dietach.
Dieta – symboliczny dodatek czy ważne wsparcie?
Dieta sołtysa to ryczałt pieniężny – w części rekompensuje czas poświęcony na sprawy wsi i koszty dojazdu na sesje rady gminy czy narady. Nie jest pensją i nie tworzy stosunku pracy, ale w wielu domowych budżetach stanowi widoczne wsparcie. W praktyce wysokość świadczenia zależy od trzech czynników: budżetu gminy, wielkości sołectwa oraz liczby mieszkańców.
| Typ gminy / sołectwa | Liczba mieszkańców | Przeciętna dieta miesięczna |
| Małe sołectwo | do 300 | 200–500 zł |
| Średnie sołectwo | 300–1000 | 500–900 zł |
| Duże sołectwo / bogata gmina | powyżej 1000 | 900–2000+ zł |
Przykłady z uchwał pokazują, jak wygląda to w praktyce:
- w gminie Raczki (woj. podlaskie) miesięczna dieta wynosi ok. 250 zł,
- w gminie Turawa (woj. opolskie) stawki sięgają 900–1000 zł,
- w sołectwach w okolicach Barlinka (Moczkowo, Mostkowo, Rychnów) ustalono poziom 930 zł,
- w gminie Świdnica (dolnośląskie) przy miejscowościach powyżej 750 mieszkańców lider wiejski dostaje ok. 650 zł,
- w gminie Siedlisko (lubuskie) prowadzenie sołectwa do 250 osób wyceniono na 500 zł miesięcznie.
W 2025–2026 w wielu uchwałach widełki mieszczą się w granicach od 200–500 zł w najmniejszych, niezamożnych gminach do 1500–2500 zł w podmiejskich i turystycznych, gdzie budżety są znacznie większe.
Jak zarobki sołtysa wypadają na tle innych funkcji samorządowych?
Aby lepiej ocenić, czy wysokość diety jest raczej symboliczna, warto porównać ją z innymi funkcjami w samorządzie terytorialnym. W 2025 roku miesięczne diety dla radnych i wynagrodzenia organów wykonawczych kształtowały się następująco:
- radni gminni w małych gminach (do 5 tys. mieszkańców): ok. 1500–2000 zł miesięcznie,
- radni w dużych miastach i miastach na prawach powiatu: ok. 4000–5000 zł miesięcznie,
- radni powiatu: przeciętnie 2000–4500 zł miesięcznie,
- radni sejmiku województwa: ok. 3500–6500 zł miesięcznie.
Przewodniczący rad i komisji mogą dodatkowo liczyć na dodatki funkcyjne, które zwiększają ich miesięczną dietę o ok. 20–50%. W praktyce oznacza to, że w wielu samorządach łączna dieta przewodniczącego rady jest kilkukrotnie wyższa od wynagrodzenia przeciętnego sołtysa.
Jeszcze wyraźniej widać różnicę, gdy porówna się społeczną funkcję wiejskiego lidera z zawodowymi stanowiskami wójta, burmistrza czy prezydenta miasta. Są to etatowe role, z pełnym wymiarem czasu pracy i wynagrodzeniem liczonym w tysiącach złotych brutto miesięcznie. W 2025 roku:
- wójt w małej gminie (do 5 tys. mieszkańców) zarabiał przeciętnie ok. 8000–10 000 zł brutto miesięcznie,
- wójt w gminie liczącej 20–50 tys. mieszkańców otrzymywał zwykle 12 000–16 000 zł brutto miesięcznie.
Na tym tle dieta sołtysa – wynosząca najczęściej od kilkuset złotych do ok. 1500–2000 zł – pozostaje typowym świadczeniem za funkcję społeczną, a nie wynagrodzeniem za pracę zawodową. Różnicę szczególnie widać w większych i bogatszych jednostkach, gdzie realna odpowiedzialność sołtysa bywa znacząca, podczas gdy poziom finansowego wsparcia wciąż wpisuje się w charakter „społecznikowski” tego urzędu.
Czy dieta podlega opodatkowaniu?
Dla osób liczących zarobki “na rękę” ważna jest jedna liczba: 3000 zł. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym diety oraz zwroty kosztów z tytułu pełnienia funkcji społecznych są zwolnione z PIT do tej właśnie kwoty miesięcznie. W praktyce dieta sołtysa z reguły nie przekracza 3000 zł, więc całe świadczenie trafia do kieszeni bez potrąceń podatkowych i składek ZUS.
Jeśli łączna wysokość diety nie przekracza 3000 zł miesięcznie, cała kwota jest wolna od podatku dochodowego – to obecny limit zwolnienia dla funkcji społecznych.
Prowizje z tytułu inkasa są rozliczane według zasad przewidzianych w uchwale, lecz w praktyce – przy niewielkich sumach – nie zmieniają znacząco obciążeń podatkowych większości osób pełniących funkcję.
Na jaki dodatek emerytalny może liczyć były sołtys?
Od 2023 roku działa osobne świadczenie pieniężne określane potocznie jako sołtysowe. Wprowadziła je ustawa z 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa, a wypłatami zajmuje się KRUS. Świadczenie finansuje budżet państwa, a kwota podlega corocznej waloryzacji na zasadach z ustawy o emeryturach i rentach z FUS z 17 grudnia 1998 r.
Kwoty świadczenia w latach 2024–2026
W ostatnich latach wysokość dodatku zmieniała się następująco:
- od marca 2024 r. – 336,36 zł miesięcznie,
- od 1 marca 2025 r. – 354,86 zł miesięcznie,
- od 1 marca 2026 r. – 373,67 zł miesięcznie (wzrost o 18,81 zł; waloryzacja na poziomie 5,3%).
Kwota bazowa określona w ustawie wynosi 300 zł, a każda kolejna waloryzacja podnosi ją w rytmie analogicznym do emerytur i rent. Informację o aktualnej wysokości co roku publikuje w Monitorze Polskim Prezes KRUS.
Warunki otrzymania dodatku emerytalnego
Aby osoba, która zakończyła aktywną pracę w sołectwie, mogła dostać sołtysowe jako świadczenie z KRUS, musi spełnić trzy grupy wymogów:
- mieć za sobą co najmniej dwie kadencje na podstawie ustawy o samorządzie gminnym, łącznie nie mniej niż 7 lat (wcześniej wymagano 8 lat),
- osiągnąć wiek emerytalny: 60 lat dla kobiet, 65 lat dla mężczyzn,
- nie być skazaną prawomocnym wyrokiem za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe popełnione w związku z pełnieniem funkcji.
Przepisy złagodzono we wrześniu 2024 r. Dziś do wykazania stażu nie trzeba już zachowywać ciągłości pełnienia funkcji, a do okresu zalicza się także lata sprzed 1990 r. – zniesiono dawne ograniczenie, które wymagało, by doświadczenie przypadało wyłącznie na okres po wejściu w życie ustawy samorządowej.
Jak wygląda procedura przyznania sołtysowego?
Osoba zainteresowana wsparciem składa wniosek o świadczenie sołtysowe w jednostce KRUS właściwej dla miejsca zamieszkania. Do dokumentu dołącza:
- zaświadczenie władz lokalnych potwierdzające pełnienie funkcji,
- oświadczenie o niekaralności za przestępstwa związane z funkcją,
- w razie braku dokumentów – z danej społeczności, które potwierdzają okres pełnienia urzędu (do września 2024 r. wymagano pięciu świadków).
KRUS wydaje decyzję w terminie 60 dni od złożenia kompletu dokumentów. Świadczenie jest wypłacane co miesiąc, razem z emeryturą lub samodzielnie – jeśli osoba otrzymująca dodatek ma inne źródło utrzymania.
Minimalny staż 7 lat, wiek 60/65 lat i brak skazania za przestępstwo związane z funkcją – to trzy filary prawa do sołtysowego.
Dodatek nie zastępuje emerytury rolniczej ani świadczeń z ZUS, ale w 2026 roku oznacza stałe 373,67 zł miesięcznie za wieloletnią pracę na rzecz lokalnej społeczności. Dla wielu byłych liderów wsi to realne wsparcie w budżecie domowym.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Ile wynosi dieta sołtysa w 2026 roku?
Miesięczne świadczenie zależy od wielkości sołectwa oraz zamożności gminy i wynosi zazwyczaj od 200 do 2500 złotych. Dodatkowo sołtys może liczyć na prowizję w wysokości 2–6% od zebranych podatków lokalnych.
Czy dieta otrzymywana przez sołtysa jest opodatkowana?
Świadczenia te są zwolnione z podatku dochodowego (PIT) oraz składek ZUS, o ile ich łączna kwota nie przekracza 3000 złotych miesięcznie. W praktyce oznacza to, że większość sołtysów otrzymuje pełną kwotę bez żadnych potrąceń.
Kto może kandydować na sołtysa?
Kandydatem może zostać pełnoletni obywatel Polski lub Unii Europejskiej, który stale zamieszkuje na terenie danego sołectwa. Dodatkowym wymogiem, określanym w statutach, jest zazwyczaj czysta kartoteka karna.
Jakie warunki trzeba spełnić, aby otrzymać tzw. emeryturę dla sołtysa?
Należy osiągnąć wiek emerytalny (60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn) oraz wykazać się stażem pracy jako sołtys przez co najmniej dwie kadencje (minimum 7 lat). Wymagany jest również brak skazań za przestępstwa popełnione w związku z pełnionym urzędem.
Ile wynosi dodatek emerytalny dla byłych sołtysów w 2026 roku?
Od 1 marca 2026 roku wysokość tego comiesięcznego świadczenia, wypłacanego przez KRUS, wynosi 373,67 złotych. Kwota ta jest corocznie waloryzowana na analogicznych zasadach jak standardowe emerytury i renty.