To, ile zarabia radny miasta, zależy od wielkości gminy i pełnionej funkcji. W 2025 roku miesięczna dieta radnego wynosi od 2254,67 zł do maksymalnie 4509,34 zł. Nie jest to etatowa pensja, tylko rekompensata za wykonywanie mandatu, wyliczana z kwoty bazowej z ustawy budżetowej i mnożnika 2,4, a szczegółowo uregulowana w lokalnej uchwale rady.
Dieta radnego miasta w 2025 roku wynosi od 2254,67 zł do maksymalnie 4509,34 zł miesięcznie, zależnie od wielkości gminy. Świadczenie to jest wolne od podatku dochodowego do kwoty 3000 zł i nie podlega składkom ZUS.
Ile zarabia radny miasta i jak rozumieć jego wynagrodzenie?
Radny miasta nie otrzymuje klasycznej pensji za pracę. Mandat radnego to funkcja publiczna, a nie stosunek pracy, dlatego ustawodawca przyjął mechanizm diety radnego – ryczałtu, który ma pokrywać koszty i czas poświęcony na sesje rady, komisje, dyżury i spotkania z mieszkańcami. Udział w obradach, przygotowanie się do nich oraz bieżący kontakt z wyborcami często zajmują wiele godzin tygodniowo, ale formalnie pozostają działalnością społeczną.
Podstawowe zasady określa ustawa o samorządzie gminnym, a górny limit świadczeń wynika z ustawy budżetowej i powiązanej z nią kwoty bazowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe. Konkretne stawki ustala już lokalna uchwała rady gminy w sprawie diet, a ich legalność kontroluje wojewoda. W efekcie w dwóch miastach o podobnej liczbie mieszkańców limit może być taki sam, ale realne kwoty wypłacane radnym różnią się nawet o kilkaset złotych.
Dieta radnego miasta to ryczałtowa rekompensata za wykonywanie mandatu, ustalana lokalnie, ale ograniczona ustawowym limitem 2,4-krotności kwoty bazowej z ustawy budżetowej.
Ile wynosi dieta radnego miasta w latach 2024–2026?
Podstawą wyliczeń jest kwota bazowa, którą co roku wpisuje się do ustawy budżetowej. Na jej podstawie określa się maksymalną dietę jako mnożnik diety 2,4. W ostatnich latach wygląda to tak. W 2024 r. kwota bazowa to 1789,42 zł, w 2025 r. – 1878,89 zł, a w 2026 r. około 1935,26 zł. Oznacza to, że maksymalna miesięczna dieta radnego gminy lub miasta to odpowiednio 4294,61 zł, 4509,34 zł i około 4644,62 zł.
Istotne jest też zróżnicowanie limitów w zależności od wielkości gminy. W dużych miastach (ponad 100 tys. mieszkańców) radni mogą sięgnąć pełnego ustawowego pułapu, w mniejszych gminach stawki są procentowo obniżone. W tabeli widać, jak zmienia się to między 2024 a 2025 rokiem.
| Typ gminy | Próg ludności | Maks. dieta 2024 | Maks. dieta 2025 |
| Gmina duża | powyżej 100 tys. | 4294,61 zł | 4509,34 zł |
| Gmina średnia | 15–100 tys. | 3220,96 zł | 3382,01 zł |
| Gmina mała | poniżej 15 tys. | 2147,31 zł | 2254,67 zł |
Jak wypada porównanie z innymi szczeblami samorządu?
Radny gminy i radny powiatu mają ten sam mechanizm limitu – 2,4 razy kwota bazowa – ale inne progi ludności. W powiatach najwyższy pułap (4294,61 zł w 2024 r. i 4509,34 zł w 2025 r.) dotyczy jednostek powyżej 120 tys. mieszkańców, a w mniejszych limit spada do 85% i 70% tej wartości. W praktyce oznacza to, że w 2024 r. radny powiatu w jednostce liczącej od 60 do 120 tys. mieszkańców może otrzymać maksymalnie około 3640,42 zł, a w powiecie poniżej 60 tys. mieszkańców – 3006,23 zł. W 2025 r. te limity rosną odpowiednio do 3832,94 zł (60–120 tys. mieszkańców) i 3156,54 zł (poniżej 60 tys. mieszkańców). Radny sejmiku wojewódzkiego ma limit ustalony jednolicie dla całego województwa, bez dzielenia na liczbę mieszkańców.
Ciekawe tło daje porównanie z organami wykonawczymi. Prezydent miasta, wójt czy burmistrz otrzymują już normalne wynagrodzenie z umowy o pracę, które nie może przekroczyć 11,2-krotności kwoty bazowej – w 2024 r. to maksymalnie 20 041,50 zł brutto miesięcznie. Jednocześnie przepisy wprowadzają minimalny poziom wynagrodzenia tych osób. Nie może on być niższy niż 80% maksymalnej stawki, co w 2024 r. oznacza wynagrodzenie w widełkach mniej więcej od 16 033,20 zł do 20 041,50 zł brutto miesięcznie.
Ile zarabia radny dzielnicy lub osiedla?
W największych miastach – takich jak Warszawa, Kraków czy Poznań – działają jednostki pomocnicze w postaci dzielnic, osiedli albo rad osiedlowych. Ich członkowie bywają potocznie nazywani „radnymi miasta”, choć formalnie są radnymi dzielnicy lub osiedla. Skala świadczeń jest tam zupełnie inna. Diety radnych dzielnicowych i osiedlowych są wielokrotnie niższe niż radnych miejskich i zazwyczaj mieszczą się w przedziale od kilkudziesięciu do kilkuset złotych miesięcznie. Zdarzają się też miasta, w których funkcja ta jest pełniona całkowicie społecznie, bez jakiejkolwiek diety pieniężnej.
Od czego zależy wysokość diety radnego miasta?
Czy dwóch radnych w tym samym mieście zawsze dostaje tyle samo? Nie. Wysokość świadczenia zależy od kilku warstw przepisów. Od prawa ogólnopolskiego, od liczby mieszkańców jednostki oraz od wewnętrznego podziału kwot między funkcje w radzie. Na końcu jest jeszcze element frekwencji, bo uchwały bardzo często wiążą wysokość wypłaty z obecnością na sesjach i komisjach.
Rola ustawy i rozporządzeń
Limit diet wynika z połączenia kilku aktów prawnych. Ustawa o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe wprowadza powiązanie świadczeń z kwotą bazową. Szczegóły dotyczące samej diety radnego doprecyzowuje rozporządzenie Rady Ministrów o dietach radnych, a mechanizm działania samorządu opisuje ustawa o samorządzie gminnym. Razem tworzą ramy, których lokalna uchwała nie może przekroczyć – jeśli zrobi to w zbyt hojny sposób, wojewoda może taką uchwałę uchylić w ramach nadzoru.
Liczba mieszkańców jednostki
Liczba mieszkańców jednostki ma bezpośredni wpływ na maksymalne stawki. Ustawodawca przyjął, że w małej gminie zadania są mniejsze niż w wielkim mieście, dlatego limit w gminach poniżej 15 tys. mieszkańców wynosi tylko 50% pełnego pułapu, a w gminach od 15 do 100 tys. – 75%. W powiatach progi to. Do 60 tys. mieszkańców (70% maksimum), 60–120 tys. (85%) oraz powyżej 120 tys. (100%). W praktyce oznacza to, że radny w niewielkim mieście będzie mieć znacznie niższe świadczenie niż jego kolega w metropolii, nawet jeśli obaj poświęcają na mandat podobną liczbę godzin. Różnicę tę widać szczególnie po konkretnych kwotach. W 2025 r. radny powiatu w małej jednostce otrzyma maksymalnie 3156,54 zł, podczas gdy w dużym powiecie – aż 4509,34 zł.
Szczególnym przypadkiem są miasta na prawach powiatu, na przykład Wrocław czy Gdańsk. Radni w takich miastach łączą obowiązki radnych gminnych i powiatowych, ale ich dieta jest rozliczana według korzystniejszych limitów przewidzianych dla gmin. Oznacza to możliwość sięgnięcia do 100% kwoty bazowej razy mnożnik 2,4, czyli w 2025 r. do pułapu 4509,34 zł miesięcznie.
Funkcja w radzie i frekwencja
W każdej radzie istnieje wewnętrzna „drabinka” diet. Przewodniczący rady gminy zazwyczaj otrzymuje najwyższą stawkę, niższą ma wiceprzewodniczący rady, jeszcze inną przewodniczący komisji rady, a podstawą jest dieta, jaką pobiera szeregowy radny. Nadzór prawny wojewody zwraca uwagę, aby te różnice rzeczywiście odzwierciedlały zakres zadań, a nie były jedynie pretekstem do podniesienia wszystkim świadczeń.
Do tego dochodzi element motywacyjny. W wielu uchwałach zapisano, że za nieusprawiedliwioną nieobecność na sesji czy posiedzeniu komisji dieta jest obniżana. Ustalone są konkretne procenty za każde opuszczone posiedzenie, a w skrajnych przypadkach może pojawić się nawet obniżenie diety 30% za notoryczne nieobecności. Dzięki temu radny, który regularnie nie stawia się na sesjach, odczuwa to po portfelu.
Dieta radnego wypłacana jest jako stały miesięczny ryczałt, a nie jako wynagrodzenie „od posiedzenia”. Mieszkańcy często zakładają, że radny otrzymuje osobną wypłatę za każdą sesję czy komisję. W rzeczywistości uchwała najpierw ustala kwotę ryczałtu, a dopiero później wprowadza ewentualne potrącenia za nieobecności.
Przykład z dużego miasta
W praktyce lokalne uchwały rzadko sięgają pełnych limitów. We Wrocławiu – dużym mieście na prawach powiatu – radni mają stawki powiązane z funkcjami w radzie i komisjach. Jeden z radnych, Jakub Nowotarski, ujawnił publicznie, że jego miesięczna dieta wynosi 3588,42 zł netto, czyli wyraźnie poniżej dopuszczalnego maksimum. Pokazuje to, że nawet w dużych ośrodkach realne kwoty potrafią być niższe od teoretycznego pułapu ustawowego.
Wysokość diety radnego miasta zależy jednocześnie od wielkości gminy, pełnionej funkcji w radzie i frekwencji na posiedzeniach, a całość zamyka ustawowy limit 2,4 razy kwota bazowa.
Czy dieta radnego miasta jest opodatkowana?
Choć dieta to nie pensja, jest przychodem i pojawia się w rozliczeniu podatkowym. Pojawia się więc naturalne pytanie. Ile z niej realnie zostaje „na rękę” po podatku? Odpowiedź zależy od wysokości świadczenia i tego, czy radny osiąga jeszcze inne dochody.
Zwolnienie z PIT do 3000 zł
Zgodnie z przepisami zwolnienie podatkowe diety 3000 obejmuje diety radnych – w tym miejskich – do kwoty 3000 zł miesięcznie. Oznacza to, że jeśli rada przyzna radnemu 2500 zł, całość jest zwolniona z podatku dochodowego. Przy dietach wyższych od 3000 zł, opodatkowaniu podatkiem PIT podlega tylko nadwyżka ponad tę kwotę, rozliczana według standardowej skali 12%/32% razem z innymi dochodami radnego w rocznym zeznaniu.
Brak składek ZUS
Ważna informacja dla wielu osób łączących mandat z etatem. Od diet radnych nie odprowadza się składek ZUS. Nie podnoszą one więc podstawy wymiaru przyszłej emerytury czy renty, ale też nie generują dodatkowych obciążeń po stronie radnego. Z perspektywy finansów osobistych oznacza to, że przy tej samej kwocie brutto dieta daje wyższą kwotę netto niż zwykła pensja, właśnie przez brak składek ubezpieczeniowych.
Dieta a świadczenia rodzinne
Program Rodzina 800+ – po zmianach z 2019 r. – nie jest już uzależniony od dochodu, dlatego diety radnych nie wpływają na prawo do świadczenia na pierwsze dziecko. Przy innych programach dochodowych warto jednak sprawdzić, czy przepisy nie traktują diety jako dochodu rodziny, bo tam sposób liczenia bywa odmienny niż w PIT.
Jakie ograniczenia i obowiązki ma radny miasta?
Kwestię zarobków radnego trudno oderwać od wymogów, które musi spełnić osoba pełniąca mandat. Wysokość diety ma rekompensować nie tylko czas, ale też ograniczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej i zatrudnieniu. Chodzi o to, aby radny nie wykorzystywał swojej funkcji do osobistych korzyści finansowych.
Ustawodawca wprowadził m.in. zakaz działalności z mieniem komunalnym. Radny ma trzy miesiące od ślubowania radnego, aby zakończyć działalność gospodarczą prowadzoną z użyciem majątku gminy. W przeciwnym razie grozi mu wygaszenie mandatu. Obowiązuje także limit udziałów w spółkach gminnych. Nie można posiadać więcej niż 10% udziałów lub akcji w spółce z udziałem gminy, a nadwyżkę trzeba zbyć najpóźniej przed pierwszą sesją rady.
Kolejna grupa regulacji dotyczy pracy w strukturach samorządu. Działa tu zakaz pracy w urzędzie własnej gminy. Łączenie mandatu z etatem w urzędzie obsługującym tę samą gminę prowadzi do wygaśnięcia mandatu. Do tego dochodzi zakaz funkcji kierowniczych w jednostce gminnej, czyli brak możliwości bycia kierownikiem lub zastępcą kierownika jednostki organizacyjnej, na terenie której radny uzyskał mandat.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Ile maksymalnie może wynieść dieta radnego miasta w 2025 roku?
W 2025 roku najwyższa dopuszczalna kwota wypłaty dla radnego miejskiego wynosi 4509,34 zł miesięcznie. Dokładna stawka zależy jednak od liczby mieszkańców danej gminy.
Czy od diety radnego odprowadzane są składki ZUS?
Nie, te świadczenia nie podlegają oskładkowaniu ZUS. Dzięki temu radny otrzymuje wyższą kwotę na rękę w porównaniu do standardowego wynagrodzenia o pracę.
Czy radny miejski musi płacić podatek dochodowy (PIT) od swojej diety?
Podatkiem dochodowym objęta jest wyłącznie kwota przekraczająca próg 3000 zł miesięcznie. Diety poniżej tej wartości są całkowicie zwolnione z opodatkowania.
Jak nieobecność na obradach wpływa na wysokość wynagrodzenia radnego?
Niestawienie się na sesjach lub posiedzeniach komisji skutkuje potrąceniem określonej części ryczałtu. W przypadku częstych absencji dieta może zostać zmniejszona na przykład o 30 procent.
Ile zarabiają radni dzielnicowi lub osiedlowi w porównaniu do radnych miejskich?
Ich wynagrodzenie jest znacznie niższe i wynosi zazwyczaj od kilkudziesięciu do kilkuset złotych miesięcznie. W niektórych miejscowościach za pełnienie tej funkcji nie przysługuje żadna rekompensata finansowa.